✍️ অভিজিত বৰা
আচহুৱা প্ৰেমৰ গোন্ধত
শব্দহীনতাত শুনিলো অদ্ভূত কোলাহল
মৰু হেন বক্ষত প্ৰেমৰ উন্মাদ দাৱানল ।
মৰতত ফুলিছে কিয় ফুল সৰগৰ
পূজাৰ পুষ্প অকালতে পৰিল নেকি সৰি?
বুকুতে আহি সানিছেহি ৰং ৰঙা গোলাপৰ
কলিজা চিৰাচিৰ কৰি ।
হৃদয়ৰ নিজৰাটো শিলৰ কাকুতি
তুমিয়েই আহিছা নেকি সেই নিজান বাটেৰে ?
সেউজ যৌৱনৰ নীল স্বপ্নক
বান্ধিছা দেখোন ফাগুনৰ সোণালী কাৰেঙত
সোঁতত বিপৰীতে গৈছা নেকি
বালিচৰত মৰীচিকা খেদাৰ প্ৰবল আৱেগত ;
অসীমৰ সিপাৰেনো কিহৰ অপেক্ষা
স্থিতপ্ৰজ্ঞ তুমি মোৰ কল্পনাৰ আলিবাটত ।
তুমিয়েইটো কৈছিলা
অমাবস্যাৰ কালিকা মোহাৰি
আমি জোনৰ প্ৰতিচ্ছবি আকিম শিলোৱা ঘাটত ;
নাই নালাগে বগাব তুমি শব্দৰ পাহাৰ
গৈ আছোঁ ময়েই, লগ হ'ম অসীমৰ সিপাৰত।
Comments