পোহৰৰ সন্ধানত (কবিতা)

✍️ অভিজিৎ বড়া
 

 

বন্ধু , এতিয়া বাৰু কিমান ৰাতি
আমনি লাগিছে বিনিদ্ৰ ৰজনী কাতি
তুমি যে কৈছিলা
নতুন প্ৰভাত আহিব বুলি
সেই পুৱালৈ আৰু কিমান বাকী ?

চোৱাচোন বন্ধু ,

দূৰণিত নহয়নে সৌৱা সন্ত্ৰাসৰ বিজুলী

অন্ধকাৰছন্ন আমাৱশ্যাৰ নিশাটো

চিনাকি মানুহৰ অচিনাকি কিৰিলি,

তৰাহীন আকাশৰ শূন্যতাটো জিলিকে

পপীয়া তৰাৰ নিৰ্লজ্জ কাহিনী ।

কিয় বাৰু আজি

কুঁৱলীৰ আৱৰণ ভেদি

বাৰে বাৰে প্ৰতিধ্বনিত অৱলাৰ কৰুণ বিননি

স্তব্ধ সময়েও বাৰু উপভোগ কৰিছে নেকি

কণমানিৰ হৃদয়ৰ উচুপনি ?

তথাপিও দেখোঁ মই আশাৰ ৰেঙণি

আহ তই আবদ্ধ সজাৰ বন্ধ দুৱাৰ ভাঙি

নাইবা বেৰৰ জলঙাৰে সোমাই আহ ৰ'দালি

তই অহা বাটেৰেই উৰি যাম মই দূৰ দিগন্তলৈ

পোহৰৰ নতুন ঠিকনা বিচাৰি ।